ads

วันอาทิตย์ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2565

นิทานเรื่อง แมงมุมกับแมลง (The Spider and the Fly)

The Spider and the Fly

นิทานเรื่อง แมงมุมกับแมลง
Spiky the spider fell in love with Daisy the fly. He told her of his love for her and begged her to become his wife. 

นิทานเรื่อง แมงมุมกับแมลง
But the Daisy did not like the Spiky and so she refused to marry him. Spiky tried his best to woo the fly but she was not willing to change her mind.

นิทานเรื่อง แมงมุมกับแมลง
One day, the Daisy saw Spiky coming towards her. She quickly shut the doors and windows of her house and put a pot of water to boil on the fire. 

She waited for some time and when the spider called out to her, she quickly threw the boiling water at him. 
นิทานเรื่อง แมงมุมกับแมลง
Spiky was enraged and cursed the fly, “I will never forgive you. My descendants and I shall always hate you and will never let you live in peace. You will regret this.”
That is why even today one sees how spiders hate flies.
นิทานเรื่อง แมงมุมกับแมลง
The Spider and the Fly

Spiky the spider fell in love with Daisy the fly. He told her of his love for her and begged her to become his wife. But the Daisy did not like the Spiky and so she refused to marry him. Spiky tried his best to woo the fly but she was not willing to change her mind.

แมงมุมหนุ่มนาม สไปกี้ ตกหลุมรักแมลงสาวตัวหนึ่งนามเดชี่ มันบอกแมลงสาวถึงความรักที่มันมีให้ และ ขอให้เธอมาเป็นภรรยาของมัน แต่เดซี่ไม่ชอบสไปกี้ เธอปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเขา สไปกี้พยายามอย่างที่สุดในการเกี้ยวพานเธอ แต่ เดซี่ก็ยังคงไม่เปลี่ยนใจ

One day, the Daisy saw Spiky coming towards her. She quickly shut the doors and windows of her house and put a pot of water to boil on the fire. She waited for some time and when the spider called out to her, she quickly threw the boiling water at him.

วันหนึ่ง เดซี่เห็นสไปกี้มุ่งหน้ามาหาเธอ เธอจึงรีบปิดประตูหน้าต่างทุกบานของบ้าน และวางหม้อน้ำเพื่อต้มน้ำร้อน เดซี่รออยู่ครู่หนึ่ง กระทั่งแมงมุมมาเรียกเธอ และเธอก็สาดน้ำร้อนอย่างรวดเร็วใส่สไปกี้

Spiky was enraged and cursed the fly, “I will never forgive you. My descendants and I shall always hate you and will never let you live in peace. You will regret this.”

สไปกี้โกรธแค้นมาก และ สาบแช่งแมลงสาว "ฉันจะไม่มีวันให้อภัยเธอ ทายาทของฉันรวมถึงตัวฉันจะเกลียดเธอไปตลอดกาล และ พวกเราจะไม่มีวันให้เธอได้อยู่อย่างสงบสุขอีกต่อไป เธอจะต้องเสียใจกับสิ่งที่เธอได้ทำในครั้งนี้"

That is why even today one sees how spiders hate flies

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เห็นว่า ทำไมทุกวันนี้แมงมุมถึงได้เกลียดเหล่าแมลง

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary) 

spiky (adj.)  =  แหลมคม

refuse (v.)  =  ปฏิเสธ

enraged (adj.)  =  เกรี้ยวกราด, โกรธแค้น

cursed (adj.)  =  สาบแช่ง

descendants (n.)  =  ทายาท, หน่อเนื้อเชื้อไข

regret (v.)  =  เสียใจ


Credit:// https://shortstoriesshort.com/story/the-spider-and-the-fly/

วันพฤหัสบดีที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2565

นิทานอีสปเรื่อง นกพิราบป่า (The Wild Doves)

The Wild Doves


นิทานอีสปเรื่อง นกพิราบป่า

One day, a Bird Catcher went to the forest to catch some Wild Doves. He took some of his own Tame Doves and tied them to his net. Next, he spread out the net and hid himself behind a tree.

นิทานอีสปเรื่อง นกพิราบป่า

Soon, the Wild Doves flew into that area. They saw their tame relatives happily sitting among the cords of the net. The Tame Doves did not look as if they were in any danger! So, the Wild Doves flew close to where the Tame Doves were sitting. Suddenly, the knots of the net tightened around their tender feet. The Wild Doves were trapped. They were very frightened and tried hard to escape. However, the Bird Catcher came running out from his hiding place.

The Bird Catcher easily caught the Wild Doves.

นิทานอีสปเรื่อง นกพิราบป่า

The Wild Doves said to the Tame Doves, angrily, ‘Why did you not warn us? Why did you let us get

caught? We are your relatives. Do you not care about us?”

The Tame Doves replied, ‘We wanted to make
our master happy. That is more important to us than pleasing our relatives!”

"Good  servants are always faithful to their master. "

The Wild Doves (นกพิราบป่า)

One day, a Bird Catcher went to the forest to catch some Wild Doves. He took some of his own Tame Doves and tied them to his net. Next, he spread out the net and hid himself behind a tree.

วันหนึ่ง คนจับนกเข้าป่าเพื่อหวังจับนกพิราบป่า เขานำนกพิราบเชื่องที่เขาเลี้ยงไว้จำนวนหนึ่งไปด้วย และผูกนกเชื่องพวกนี้กับตาข่าย จากนั้นเขาเริ่มแผ่ตาข่ายออก แล้วซ่อนตัวเองอยู่หลังต้นไม้

Soon, the Wild Doves flew into that area. They saw their tame relatives happily sitting among the cords of the net. The Tame Doves did not look as if they were in any danger! So, the Wild Doves flew close to where the Tame Doves were sitting. 

ในไม่ช้า นกพราบป่าบินเข้ามายังบริเวณนี้ พวกมันมองเหล่านกพิราบเชื่องนั่งมีความสุขอยู่ระหว่างเชือกตาข่าย และดูเหมือนจะไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายใดๆ นกพิราบป่าจึงบินเข้าไปใกล้ฝูงนกพิราบเชื่องที่กำลังนั่งอยู่

Suddenly, the knots of the net tightened around their tender feet. The Wild Doves were trapped. They were very frightened and tried hard to escape. However, the Bird Catcher came running out from his hiding place.

ทันใดนั้น ปมของตาข่ายก็ผูกรัดรอบขาพวกมันไว้ ฝูงนกพิราบป่าติดกับดักแล้ว พวกมันต่อสู้และพยายามอย่างมากเพื่อจะหนี คนจับนกวิ่งออกมาจากบริเวณที่เขาซ่อนตัวไว้

The Bird Catcher easily caught the Wild Doves.

คนจับนกสามารถจับนกพิราบป่าได้อย่างง่ายดาย

The Wild Doves said to the Tame Doves, angrily, ‘Why did you not warn us? Why did you let us get
caught? We are your relatives. Do you not care about us?”

พิราบป่าพูดกับพิราบเชื่องอย่าวเกรี้ยวกราดว่า "ทำไมพวกเจ้าไม่เตือนพวกเรา?  ทำไมพวกเจ้าปล่อยให้พวกเราถูกจับ? พวกเราเป็นญาติพี่น้องกันนะ พวกเจ้าไม่สนใจพวกเราเลยเหรอ? 

The Tame Doves replied, ‘We wanted to make
our master happy. That is more important to us than pleasing our relatives!”

นกพิราบเชื่องตอบว่า "เราต้องการให้เจ้านายของเรามีความสุข และสิ่งนั้นก็สำคัญมากกว่าความพอใจของญาติพี่น้อง!"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
"Good  servants are always faithful to their master. "
"บริวารที่ดีย่อมซื่อสัตย์ต่อเจ้านายเสมอ"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)  
tame (adj.)  =  เชื่อง
spread (v.)  =  แผ่ , กระจาย
relatives (n.)  =  ญาติ
escape (v.)  =  หนี
master (n.)  =  เจ้านาย
important (adj.)  =  สำคัญ
pleasing (adj.)  = พอใจ
servant (n.)  =  บริวาร , ลูกน้อง, คนรับใช้
faithful (adj.)  =  ซื่อสัตย์


Credit://https://shortstoriesshort.com/story/the-wild-doves/

วันเสาร์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

นิทานสั้นเรื่อง เมล็ดพันธุ์ที่โชคดี (The Lucky Seed)

The Lucky Seed

นิทานสั้นเรื่อง เมล็ดพันธุ์ที่โชคดี

farmer was on his way to the market to sell a bag of seeds. His cart bumped into a stone and a seed fell out of the bag. “I wish I could, be safe underground,” thought the seed. 

นิทานสั้นเรื่อง เมล็ดพันธุ์ที่โชคดี

A passing buffalo pushed the seed into the ground! “I am so thirsty. I need some water to help me grow,” thought the seed. 

It began rain! The next day the seed had a green shoot. 


The sun came out and the shoot grew tall. Then a leaf appeared. A hungry bird tried to pluck and eat the seed but the roots saved it. 
นิทานสั้นเรื่อง เมล็ดพันธุ์ที่โชคดี
Many years passed and the seed grew into a plant and then into a fine, strong tree. Now don’t you think that the seed was lucky?

The Lucky seed (เมล็ดพันธุ์ที่โชคดี)

farmer was on his way to the market to sell a bag of seeds. His cart bumped into a stone and a seed fell out of the bag.

เกษตรกรคนหนึ่งกำลังเดินทางไปตลาดเพื่อขายเมล็ดพันธุ์ รถเข็นของเขาเกิดชนเข้ากับหินก้อนหนึ่ง ทำให้เมล็ดพันธุ์หนึ่งเมล็ดหลุดตกออกจากกระสอบ

 “I wish I could, be safe underground,” thought the seed. A passing buffalo pushed the seed into the ground! “I am so thirsty. I need some water to help me grow,” thought the seed.

"ฉันหวังว่า ฉันคงปลอดภัยอยู่ใต้พื้นดิน" เมล็ดพันธุ์คิดเช่นนั้น วัวตัวหนึ่งที่เดินผ่านมาและเหยียบกดเมล็ดพันธุ์ลงสู่พื้น! "ฉันกระหายน้ำเหลือเกิน ฉันต้องการน้ำเพื่อช่วยให้ตัวฉันเติบโต" เมล็ดพันธุ์คิด

It began rain! The next day the seed had a green shoot. The sun came out and the shoot grew tall. Then a leaf appeared. A hungry bird tried to pluck and eat the seed but the roots saved it.

ฝนเริ่มตกลงมา! วันรุ่งขึ้นเมล็ดพันธุ์มีหน่อเขียวงอกขึ้น แสงอาทิตย์ที่สาดส่อง ทำให้ต้นโตสูงขึ้น และแตกใบให้เห็น นกหิวโหยตัวหนึ่งพยายามถอนและกินเมล็ดพันธุ์ แต่รากที่ขึ้นอยู่มากมายช่วยยึดต้นไว้ได้

Many years passed and the seed grew into a plant and then into a fine, strong tree. Now don’t you think that the seed was lucky?

หลายปีผ่านไปเมล็ดพันธุ์นี้เติบโตขึ้นเป็นต้นไม้ที่สวยงามและแข็งแรง ถึงตอนนี้คุณคิดไหมว่า? เมล็ดพันธุ์นี้ช่างเป็นเมล็ดพันธุ์ที่โชคดี

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)  

cart (n.)   =  รถเข็น

bump (v.)  =  ชน

underground (adj.)  =  ใต้ดิน

thirsty (adj)  =  กระหายน้ำ

appear (v.)  =  ปรากฎ

pluck (v.)  =  ดึง, ถอน

root (n.)  = ราก

lucky (adj.)  =  โชคดี


Credit:
Story:// https://shortstoriesshort.com/story/the-lucky-seed/
Picture:// https://storyplanets.com/the-story-of-a-lucky-seed/

วันพฤหัสบดีที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

นิทานนานาชาติเรื่อง รักแท้ (True Love)

True Love

นิทานนานาชาติเรื่อง รักแท้

There lived a king and a queen who wanted a baby. They prayed hard and God finally rewarded them a baby boy. Unfortunately, the baby was born with the head of a donkey. Yet he was well loved because of his sweet nature.

นิทานนานาชาติเรื่อง รักแท้

One day, the young prince went to the forest and saw his reflection in a lake. He was very sad, and without telling anyone, left the kingdom. He travelled the world and came to a distant kingdom. 
นิทานนานาชาติเรื่อง รักแท้
Hearing his melodious voice the king of that land made him his court musician. Everyone, even the princess of this king­dom, loved him. 
She wanted to marry him. The king agreed and celebrated their wedding with great fanfare. At night, when the princess kissed the donkey’s head, it fell off from the prince’s body. 
นิทานนานาชาติเรื่อง รักแท้
The true love of the princess had bro­ken the spell. And a hand­some prince stood in front of the princess. They were very happy and lived happily ever after.
True Love (รักแท้)

There lived a king and a queen who wanted a baby. They prayed hard and God finally rewarded them a baby boy. Unfortunately, the baby was born with the head of a donkey. Yet he was well loved because of his sweet nature.

มีพระราชา และ พระราชินี คู่หนึ่งปรารถนาที่จะมีทายาท ทั้งสองพระองค์สวดภาวนาขอพรอย่างหนักกับเรื่องนี้ ในที่สุด พระผู้เป็นเจ้าได้มอบรางวัลให้กับพวกเขาทั้งสองเป็นเด็กทารกเพศชาย โชคร้ายยิ่งนัก ทารกที่เกิดมากลับมีศรีษะเป็นลา แต่พระราชาก็ยังคงมอบความรักอันมากมายของพระองค์ให้กับบุตร


One day, the young prince went to the forest and saw his reflection in a lake. He was very sad, and without telling anyone, left the kingdom. He travelled the world and came to a distant kingdom. 

วันหนึ่ง เจ้าชายหนุ่มได้เข้าป่า และ เห็นภาพสะท้อนของตัวเองในทะเลสาบ เขาเสียใจมาก และจึงออกจากเมืองของตนโดยที่ไม่บอกให้ใครรู้ เจ้าชายเดินทางท่องโลกจนมาถึงอาณาจักรที่ห่างไกลแห่งหนึ่ง

Hearing his melodious voice the king of that land made him his court musician. Everyone, even the princess of this king­dom, loved him.
 
เมื่อพระราชาของเมืองแห่งนั้นได้ยินเสียงอันไพเราะของเจ้าชายจึงแต่งตั้งให้เจ้าชายเป็นนักดนตรีในพระราชฐาน ทุกคนแม้กระทั่งเจ้าหญิงของเมืองนี้ก็รักเขา

She wanted to marry him. The king agreed and celebrated their wedding with great fanfare. At night, when the princess kissed the donkey’s head, it fell off from the prince’s body. 

เจ้าหญิงปรารถนาที่จะอภิเษกสมรสกับเจ้าชายพระองค์นี้ พระราชาเองก็เห็นชอบกับสิ่งที่บุตรสาวต้องการ งานอภิเษกสมรสของทั้งคู่ถูกประกาศก้องไปทั่วราชอาณาจักร ในช่วงค่ำคืน ขณะที่เจ้าหญิงจุมพิษที่ศรีษะของลา ร่างของคนที่มีหัวเป็นลากลับกลายเป็นร่างของเจ้าชาย

The true love of the princess had bro­ken the spell. And a hand­some prince stood in front of the princess. They were very happy and lived happily ever after.

ความรักที่แท้จริงของเจ้าหญิงได้ทำลายเวทมนต์ที่มีอยู่ออกไป เจ้าชายรูปงามยืนประทับอยู่ตรงหน้าเจ้าหญิง ทั้งสองมีความสุขอย่างมากและอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดมา

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)  
pray (v.)  =  ภาวนา
unfortunately (adv.)  =  น่าเสียดาย, โชคไม่ดี
reflection (n.)  =  ภาพสะท้อน
distant (adj.)  =   ห่างไกล
kingdom (n.)  =  อาณาจักร
musician (n.)  =  นักดนตรี
fanfare (n.)  =   การป่าวประกาศ, การประชาสัมพันธ์
spell (v.)  =   มนต์คาถา


Credit:// https://shortstoriesshort.com/story/true-love/

วันอังคารที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2565

นิทานอีสปเรื่อง หมาป่าห้าตัว (Five Wild Dogs)

Five Wild Dogs

นิทานอีสปเรื่อง หมาป่าห้าตัว

There was a river in a forest. Once, it rained so much that the water in the river rose over the bank. Soon, there was a flood in that part of the forest.

นิทานอีสปเรื่อง หมาป่าห้าตัว

All the animals' houses were under water. Then, Five Wild Dogs saved many animals from drowning. 

Soon, the rains stopped and the water level in the river fell again. 

นิทานอีสปเรื่อง หมาป่าห้าตัว

The King of the Forest, the Lion, was very happy with the Five Wild Dogs. He called all the animals of the forest for a meeting and said, "These are brave and kind Dogs. They will eat with me, in my den, for a week. You must all respect them, too."

นิทานอีสปเรื่อง หมาป่าห้าตัว

All the animals clapped their hands. Then, suddenly, a Rabbit said to the Lion, "Your Majesty, these Five Wild Dogs are not brave or kind. I heard them talking among themselves, this morning. They said that they had saved the animals so that they could eat them later. "

นิทานอีสปเรื่อง หมาป่าห้าตัว

The Lion was very angry with the Five Wild Dogs and shouted, "Get out of my forest, you selfish fellows! "

"Good deeds done for a selfish motive, are not worthy of praise. "

นิทานอีสปเรื่อง หมาป่าห้าตัว

Five Wild Dogs (หมาป่าห้าตัว)

There was a river in a forest. Once, it rained so much that the water in the river rose over the bank. Soon, there was a flood in that part of the forest.

ณ ป่าแห่งหนึ่งมีแม่น้ำอยู่หนึ่งสาย ครั้งหนึ่งฝนตกลงมาอย่างหนักทำให้ระดับน้ำในแม่น้ำสูงล้นตลิ่งกั้น เพียงไม่นานจึงเกิดน้ำท่วมป่า

All the animals' houses were under water. Then, Five Wild Dogs saved many animals from drowning. 

รังของสัตว์ต่างๆ  ที่อยู่ในป่าแห่งนี้จมอยู่ใต้น้ำ หมาป่าห้าตัวได้เข้าช่วยเหลือสัตว์จำนวนมากที่กำลังจมน้ำอยู่ไว้ได้

Soon, the rains stopped and the water level in the river fell again. 

หลังจากนั้นไม่นาน ฝนหยุดตกทำให้ระดับน้ำในแม่น้ำกลับมาลงลดเหมือนก่อน

The King of the Forest, the Lion, was very happy with the Five Wild Dogs. He called all the animals of the forest for a meeting and said, "These are brave and kind Dogs. They will eat with me, in my den, for a week. You must all respect them, too."

สิงโตเจ้าป่ารู้สึกพอใจยินดีกับสิ่งที่หมาป่าทั้งห้าตัวนี้ได้ทำ จึงเรียกประชุมสัตว์ทุกตัวในป่า พร้อมกล่าวว่า "หมาป่าเหล่านี้ช่างกล้าหาญและจิตใจดี พวกเขาจะได้มาร่วมมื้อเย็นกับข้าเป็นเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ พวกเจ้าทั้งหลายจะต้องให้ความเกียรติพวกเขาทั้งห้าตัวด้วยเช่นกัน"

All the animals clapped their hands. Then, suddenly, a Rabbit said to the Lion, "Your Majesty, these Five Wild Dogs are not brave or kind. I heard them talking among themselves, this morning. They said that they had saved the animals so that they could eat them later. "

สัตว์ทุกตัวปรบมือ ทันใดนั้น เจ้ากระต่ายตัวหนึ่งกล่าวต่อสิงโตว่า "ท่านเจ้าป่า หมาป่าทั้งห้าตัวนี้ไม่ได้กล้าหาญหรือดีอย่างที่ท่านกล่าว ข้าได้ยินพวกมันคุยกันเมื่อเช้านี้ว่า ที่พวกมันช่วยเหลือสัตว์ทั้งหลายไว้ก็เพื่อจะได้กินสัตว์เหล่านั้นในภายหลัง"

The Lion was very angry with the Five Wild Dogs and shouted, "Get out of my forest, you selfish fellows! "

สิงโตโกรธหมาป่าทั้งห้าตัวมาก จึงตะโกนออกไปว่า "ออกไปจากป่าของข้าเดี๋ยวนี้ พวกเจ้ามันเห็นแก่ตัว"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

"Good deeds done for a selfish motive, are not worthy of praise. "

"ความดีที่ทำขึ้นจากความเห็นแก่ตัวไม่ควรค่าแก่การยกย่องชื่นชม"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary) 

flood (n.)  =  น้ำท่วม

drown (v.)  =  จม, จมน้ำ

respect (v.)  =  เคารพ, นับถือ,  ยำเกรง

shout (v.)  =  ตะโกน

fellow (n.)  =  เพื่อน

motive (n. )  =  เหตุจูงใจ

selfish (adj.)  =  เห็นแก่ตัว

praise (v.)  =  ยกย่อง, ชื่นชม


Credit:// https://shortstoriesshort.com/story/five-wild-dogs/

วันอาทิตย์ที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2564

เพลง Still on My Mind (ในดวงใจนิรันดร์)

Still on My Mind

บทเพลงพระราชนิพนธ์เพลงแรกที่ทรงพระราชนิพนธ์คำร้องเป็นภาษาอังกฤษด้วยพระองค์เอง เดิมทรงตั้งชื่อเพลงว่า “I Can’t Get You Out of My Mind” ต่อมาทรงเปลี่ยนเป็น “Still on My Mind” ส่วนคำร้องภาษาไทย โปรดเกล้าฯ พระราชทานให้ศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ ณ นคร ประพันธ์โดยแปลจากคำร้องภาษาอังกฤษในลักษณะวรรคต่อวรรค และรักษาความหมายเดิมของคำร้องภาษาอังกฤษซึ่งเป็นบทพระราชนิพนธ์ไว้ด้วย

I can’t get you off my mind,
However I try.
The flame kindled in my heart
Keeps burning high.

Though time has the power to quell,
It really cannot dispel
The magic touch of your hand,
So gentle in mine.

When night’s curtain starts to fall
And light fades away,
My thoughts fly back to that day,
You were so near.

This song will never, never end.
And time we cannot suspend.
You’ll be ever and ever,
Still on my mind.

ในดวงใจนิรันดร์

อยากลืมลืมรักลืมมิลง
กลับพะวงหลงเพ้อเงา
เปรียบปานเพลิงรักรุมสุมเศร้า
เปลี่ยวเปล่าร้าวรอน

แต่เพียงกาลเวลาอันหมุนเวียน
ฤาอาจผลัดเปลี่ยนเบียนรักคลอน
รสรักจากรสอดสวมกร
ยังถาวรติดเตือน

เมื่อยามอาทิตย์ลอยคล้อยต่ำ
ย่ำยามท้องฟ้าเลือน
ยังหวังเชยชิดกันฉันเพื่อน
ติดเตือนตรึงใจ

เมื่อยามอาทิตย์ลอยคล้อยต่ำ
ย่ำยามท้องฟ้าเลือน
ยังหวังเชยชิดกันฉันเพื่อน
ติดเตือนตรึงใจ

สุดประพันธ์บรรเลงให้ครบครัน
วันอาจจะผ่านเวียนผันไป
รักนั้นจะเนาแน่นแฟ้นใน
ดวงใจนิรันดร์


Credit:// http://givedd.blogspot.com/2010/06/still-on-my-mind.html?m=1

วันจันทร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564

นิทานเรื่อง คุณแม่ผู้เบาปัญญา (The Silly Mother)

The Silly Mother

นิทานเรื่อง แม่ผู้โง่เขลา

Once upon a time there lived a girl called Maya . One day when she came home from school she went straight to her mother and said ” Mummy , today my teacher punished me for something I didn’t do . "

The mother was very angry and went straight to her teacher and scolded her , but she didn’t ask Maya what she didn’t do.

When she came home she said “I scolded your your teacher nicely for just scolding you ” then she asked “by the way Maya what is that you didn’t do her mother asked “My homework” said Maya.

The Silly Mother (คุณแม่ผู้เบาปัญญา)

Once upon a time there lived a girl called Maya . One day when she came home from school she went straight to her mother and said ” Mummy , today my teacher punished me for something I didn’t do . "

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กหญิงคนหนึ่งชื่อว่าเมญ่า วันหนึ่ง เมื่อเธอกลับจากโรงเรียน เมญ่าเดินตรงไปหาแม่ของเธอแล้วพูดว่า "แม่จ๋า วันนี้คุณครูทำโทษหนูในสิ่งที่หนูไม่ได้ทำ"

The mother was very angry and went straight to her teacher and scolded her , but she didn’t ask Maya what she didn’t do.

ผู้เป็นแม่โกรธมาก และ ไปหาคุณครูของลูกเธอพร้อมตำหนิครูโดยที่ไม่ถามว่าสิ่งที่เมญ่าไม่ได้ทำนั้นคืออะไร

When she came home she said “I scolded your your teacher nicely for just scolding you ” then she asked “by the way Maya what is that you didn’t do her mother asked “My homework” said Maya.

เมื่อแม่กลับมาถึงบ้าน เธอกล่าวว่า "แม่ไปตำหนิครูของลูกอย่างสุภาพแล้วนะกับสิ่งที่คุณครูได้ดุลูกไป" จากนั้นแม่ก็เอ๋ยถามขึ้นมาว่า "ว่าแต่..สิ่งที่ลูกไม่ได้ทำนั้นคืออะไรหรือ"  เมญ่าตอบแม่กลับไปว่า "การบ้าน"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)

scold (v.)  =  ดุ, ตำหนิ

straight (adj.)  =  ตรง

angry (adj.)  =   โกรธ

punish (v.)  =  ทำโทษ

something (PRON)  =  บางสิ่งบางอย่าง


Credit://https://shortstoriesshort.com/story/the-silly-mother/