ads

วันจันทร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564

นิทานเรื่อง คุณแม่ผู้เบาปัญญา (The Silly Mother)

The Silly Mother

นิทานเรื่อง แม่ผู้โง่เขลา

Once upon a time there lived a girl called Maya . One day when she came home from school she went straight to her mother and said ” Mummy , today my teacher punished me for something I didn’t do . "

The mother was very angry and went straight to her teacher and scolded her , but she didn’t ask Maya what she didn’t do.

When she came home she said “I scolded your your teacher nicely for just scolding you ” then she asked “by the way Maya what is that you didn’t do her mother asked “My homework” said Maya.

The Silly Mother (คุณแม่ผู้เบาปัญญา)

Once upon a time there lived a girl called Maya . One day when she came home from school she went straight to her mother and said ” Mummy , today my teacher punished me for something I didn’t do . "

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กหญิงคนหนึ่งชื่อว่าเมญ่า วันหนึ่ง เมื่อเธอกลับจากโรงเรียน เมญ่าเดินตรงไปหาแม่ของเธอแล้วพูดว่า "แม่จ๋า วันนี้คุณครูทำโทษหนูในสิ่งที่หนูไม่ได้ทำ"

The mother was very angry and went straight to her teacher and scolded her , but she didn’t ask Maya what she didn’t do.

ผู้เป็นแม่โกรธมาก และ ไปหาคุณครูของลูกเธอพร้อมตำหนิครูโดยที่ไม่ถามว่าสิ่งที่เมญ่าไม่ได้ทำนั้นคืออะไร

When she came home she said “I scolded your your teacher nicely for just scolding you ” then she asked “by the way Maya what is that you didn’t do her mother asked “My homework” said Maya.

เมื่อแม่กลับมาถึงบ้าน เธอกล่าวว่า "แม่ไปตำหนิครูของลูกอย่างสุภาพแล้วนะกับสิ่งที่คุณครูได้ดุลูกไป" จากนั้นแม่ก็เอ๋ยถามขึ้นมาว่า "ว่าแต่..สิ่งที่ลูกไม่ได้ทำนั้นคืออะไรหรือ"  เมญ่าตอบแม่กลับไปว่า "การบ้าน"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)

scold (v.)  =  ดุ, ตำหนิ

straight (adj.)  =  ตรง

angry (adj.)  =   โกรธ

punish (v.)  =  ทำโทษ

something (PRON)  =  บางสิ่งบางอย่าง


Credit://https://shortstoriesshort.com/story/the-silly-mother/


วันศุกร์ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564

นิทานอีสปเรื่อง ชายชรากับความตาย (The Old Man and Death)

The Old Man and Death

There was an Old Man who had to work very hard. He had to cut wood in the forest, every day. One day, he thought to himself, ‘Oh! This work is too hard for me!’

Now, the Old Man had to carry the logs into the city for sale. He had to walk a long distance with his load to reach the city. He often thought, ‘I wish somebody was there to help me with this hard work!’

One day, when he was walking towards the city, he became very tired with his long journey. He sat down by the wayside and threw down his load in anger. Then, he started saying loudly, “I hate this hard work. Why doesn’t Death to come me?”

When “Death” heard the Old Man calling him, he immediately appeared in answer to his summons. Death asked him, “Why did you call me?”

The Old Man was shocked to see Death as he did not want to die. The Old Man hurriedly replied in much fear, “I called you so that you might help me in lifting the wooden logs. Please help me to place them again upon my shoulders.”  

"Think before you speak."

The Old Man and Death

There was an Old Man who had to work very hard. He had to cut wood in the forest, every day. One day, he thought to himself, ‘Oh! This work is too hard for me!’

ชายชราคนหนึ่งต้องทำงานอย่างหนัก ในทุกๆ วันเขาจะต้องตัดไม้ในป่า วันหนึ่งเขาคิดกับตัวเองว่า "โอ้! งานนี้มันเป็นงานที่หนักหนาเกินไปสำหรับฉัน!"

Now, the Old Man had to carry the logs into the city for sale. He had to walk a long distance with his load to reach the city. He often thought, ‘I wish somebody was there to help me with this hard work!’

ตอนนี้ ชายชราจะต้องแบกไม้เข้าไปขายในเมือง เขาจะต้องเดินในระยะทางที่ยาวไกลกว่าจะไปถึงตัวเมือง บ่อยครั้งที่ชายแก่ผู้นี้คิดว่า "ฉันอยากให้มีใครสักคนมาช่วยฉันทำงานหนักนี้เสียจริง! "

One day, when he was walking towards the city, he became very tired with his long journey. He sat down by the wayside and threw down his load in anger. Then, he started saying loudly, “I hate this hard work. Why doesn’t Death to come me?”

วันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังเดินมุ่งหน้าเข้าเมือง เขารู้สึกเหนื่อยมากกับเส้นทางที่ยาวไกล ชายชรานั่งลงข้างทางและโยนไม้ที่แบกทิ้งลงด้วยความโกรธ แล้วเขาก็ตะโกนเสียงดังออกมาว่า  "ฉันเกลียดงานหนักนี้เสียจริง ทำไมความตายจึงไม่มาหาฉัน?"

When “Death” heard the Old Man calling him, he immediately appeared in answer to his summons. Death asked him, “Why did you call me?”

เมื่อ "ความตาย" ได้ยินสิ่งที่ชายชราร้องเรียกถึงตนจึงปรากฎตัวขึ้นทันทีเพื่อตอบคำถาม ความตายถามชายชราว่า "เจ้าเรียกหาข้าทำไมหรือ?"

The Old Man was shocked to see Death as he did not want to die. The Old Man hurriedly replied in much fear, “I called you so that you might help me in lifting the wooden logs. Please help me to place them again upon my shoulders.” 

ชายชราตกใจมากเมื่อเห็นความตายปรากฎขึ้นเพราะ เขายังไม่อยากตาย ชายชราจึงรีบตอบด้วยความรู้สึกกลัวอย่างมากว่า "ฉันเรียกคุณ เพื่อที่ว่าคุณอาจจะช่วยฉันยกไม้พวกนี้ ได้โปรดช่วยเอามันขึ้นมาวางบนไหล่ฉันด้วยเถอะ"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

"Think before you speak."

"คิดก่อนพูด"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)

anger (n.)   =  ความโกรธ

summon (v.)  =  เรียก

hurriedly (adv.)  =  อย่างรีบเร่ง

fear (v.)  =  กลัว

lift (v.)  =  ยก


Credit://https://shortstoriesshort.com/story/the-old-man-and-death/

วันพุธที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2564

นิทานเรื่อง คนจับนกกับจิ้งหรีด (The Bird Catcher and the Cricket)

The Bird Catcher and the Cricket

นิทานเรื่อง คนจับรกกับจิ้งหรีด

One day, a Bird Catcher went to the forest. He wanted to catch a very special kind of bird. So, he looked everywhere to find a wonderful bird.

Suddenly, he heard a strange sound. It was like loud music, quite different from any bird song.

นิทานเรื่อง คนจับนกกับจิ้งหรีด

The Bird Catcher listened for a while and thought, `Oh! This creature has such a strong voice! I am certain it must be quite a large bird that I have never seen before!’

The Bird Catcher planned to catch this loud-voiced bird. He quietly crept towards the sound. The song became   louder and stronger. The Bird Catcher tossed his net out to grab the unseen creature. However, he was shocked!

นิทานเรื่อง คนจับนกกับจิ้งหรีด

Instead of catching a big bird with a loud voice, he saw a tiny little Cricket in his net.

Now, the Bird Catcher realised his mistake. He had heard the loud song of the Cricket and thought that a very big bird would be singing such a loud song! He decided that he would never be fooled like that again.

"We must not base our opinions on what we hear, alone."

The Bird Catcher and the Cricket

One day, a Bird Catcher went to the forest. He wanted to catch a very special kind of bird. So, he looked everywhere to find a wonderful bird.

วันหนึ่ง คนจับนกเข้าไปในป่า  เขาต้องการจับนกพันธุ์พิเศษมากๆ ให้ได้สักตัว ดังนั้น เขาจึงมองหานกพันธุ์แปลกไปทั่วทุกแห่ง

Suddenly, he heard a strange sound. It was like loud music, quite different from any bird song.

ทันใดนั้น เขาได้ยินเสียงร้องที่มีน้ำเสียงแข็งแรงเสียงหนึ่ง เสียงนี้เหมือนเสียงเพลงที่ก้องกังวาล และค่อนข้างแตกต่างจากเสียงนกทั่วไป

The Bird Catcher listened for a while and thought, `Oh! This creature has such a strong voice! I am certain it must be quite a large bird that I have never seen before!’

คนจับนกฟังเสียงพักหนึ่งและ คิดเอาว่า " โอ้! สัตว์ชนิดนี้ช่างมีเสียงที่ทรงพลังนัก! ฉันมั่นใจว่ามันจะต้องเป็นนกที่มีขนาดตัวค่อนข้างใหญ่ และเป็นนกที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างแน่นอน"

The Bird Catcher planned to catch this loud-voiced bird. He quietly crept towards the sound. The song became   louder and stronger. The Bird Catcher tossed his net out to grab the unseen creature. However, he was shocked!

คนจับนกจึงวางแผนที่จะจับนกตัวนี้ เขาคลานตามเสียงไปอย่างเงียบๆ เสียงดังขึ้นและกังวาลขึ้นเรื่อยๆ คนจับนกจึงเหวี่ยงแหออกไปเพื่อจับสัตว์ที่ตนยังมองไม่เห็น แต่เขาก็ต้องตกใจ!

Instead of catching a big bird with a loud voice, he saw a tiny little Cricket in his net.

แทนที่เขาจะจับได้นกตัวใหญ่ที่มีเสียงดังก้องกังวาล เขากลับเห็นเพียงจิ้งหรีดตัวจิ๋วในแหของตัวเอง

Now, the Bird Catcher realised his mistake. He had heard the loud song of the Cricket and thought that a very big bird would be singing such a loud song! He decided that he would never be fooled like that again.

ตอนนี้ คนจับนกเข้าใจแล้วว่าตนได้พลาดไปแล้ว เขาได้ยินเสียงร้องอันดังของจิ้งหรีด แล้วคิดไปว่า เป็นเสียงนกตัวใหญ่กำลังร้อง! เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่โดนหลอกแบบนี้อีกเป็นอันขาด

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

"We must not base our opinions on what we hear, alone."

"อย่าตัดสินสิ่งใดเพียงแค่สิ่งที่ได้ยินมา"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)

special (n.)   =  พิเศษ

wonderful (ADJ)  =  แปลก

different (ADJ)  =  แตกต่าง 

certain (ADJ)  =  มั่นใจ

quite (ADV)  =  ค่อนข้างจะ

mistake (n.)  =  ความเข้าใจผิด

decide (v.)  =  ตัดสินใจ

opinion (n.)  =  ความคิดเห็น


Credit:// https://shortstoriesshort.com/story/bird-catcher-cricket/ 

วันอาทิตย์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564

นิทานอีสปเรื่อง ผึ้งกับด้วง (The Bees and the Beetles)

The Bees and the Beetles

นิทานอีสปเรื่อง ผึ้งกับด้วง
Far away on the hills, there was a forest full of many different trees and plants. Different kinds of animals, birds and insects lived in the forest.

There was a huge beehive on a tall tree. The Bees were always busy collecting honey and filling their combs.

นิทานอีสปเรื่อง ผึ้งกับด้วง

On another old tree, close to the tree with the beehive, was a colony of Beetles. They lived in the old tree trunk.

The Bees and Beetles were very good neighbours.

They never troubled each other and always went their own ways. They lived peacefully with each other.

One day, the friendly Bees invited the Beetles for dinner.  The Beetles arrived and dinner was served.


The Bees offered the Beetles some of the best honey that they had.


The Beetles did not like the taste of honey. They barely ate anything and then flew away.

The next day, all the Beetles invited the Bees over for dinner. A plate full of dung was served to the Bees. The Bees could not eat even a single bite. They remained hungry and flew back home.

"Two people can have different likes and dislikes, but still they can be good friends."

The Bees and the Beetles (ผึ้งกับด้วง)

Far away on the hills, there was a forest full of many different trees and plants. Different kinds of animals, birds and insects lived in the forest.

เนินเขาห่างไกลออกไป มีป่าที่แสนอุดมสมบูรณ์เต็มไปด้วยต้นไม้และพืชนานาพันธุ์ สัตว์หลากชนิด รวมถึงนกและแมลงอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้

There was a huge beehive on a tall tree. The Bees were always busy collecting honey and filling their combs.

มีรังผึ้งขนาดใหญ่รังหนึ่งบนต้นไม้สูง ฝูงผึ้งสาละวนกับการเก็บน้ำผึ้งเพื่อสร้างรวงผึ้งของพวกมัน

On another old tree, close to the tree with the beehive, was a colony of Beetles. They lived in the old tree trunk.

ต้นไม้ยืนต้นอีกต้นหนึ่งที่อยู่ติดกับต้นที่มีรังผึ้งเป็นที่ตั้งของอาณานิคมด้วง พวกมันอาศัยอยู่บริเวณลำต้น

The Bees and Beetles were very good neighbours.

ฝูงผึ้งและเหล่าตัวด้วงต่างเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกัน

They never troubled each other and always went their own ways. They lived peacefully with each other.

พวกมันไม่เคยมีปัญหาขัดแย้งกัน และบ่อยครั้งที่บินไปในเส้นทางเดียวกัน พวกมันอาศัยอยู่กันอย่างสงบสุข

One day, the friendly Bees invited the Beetles for dinner.  The Beetles arrived and dinner was served.

วันหนึ่ง ผึ้งได้มาชวนด้วงไปกินอาหารค่ำด้วยมิตรไมตรีจิต เมื่อด้วงไปถึง อาหารค่ำจึงถูกยกมา


The Bees offered the Beetles some of the best honey that they had.

ผึ้งนำเสนอน้ำผึ้งที่ดีที่สุดที่มันมีให้แก่ด้วง


The Beetles did not like the taste of honey. They barely ate anything and then flew away.

ด้วงไม่ชอบรสชาดของน้ำผึ้ง พวกมันแทบจะไม่กินอะไรเลย จากนั้นก็บินจากไป

The next day, all the Beetles invited the Bees over for dinner. A plate full of dung was served to the Bees. The Bees could not eat even a single bite. They remained hungry and flew back home.

วันต่อมา ด้วงได้เชื้อเชิญเหล่าผึ้งไปร่วมกินมื้อเย็นกัน  มูลสัตว์เต็มจานถูกยกมาเสิร์ฟให้แก่ฝูงผึ้งทั้งหลาย ผึ้งไม่กินแม้แต่คำเดียว พวกมันยังคงรู้สึกหิวและบินกลับรัง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

"Two people can have different likes and dislikes, but still they can be good friends."

"คนสองคนอาจมีสิ่งที่ชอบและไม่ชอบต่างกัน แต่ทั้งสองก็สามารถเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)

collect (v.)  = เก็บ

colony (n.)  =  อาณานิคม

trunk (n. .)  =  ลำต้น

neighbour (n.)  =  เพื่อนบ้าน

peacefully (adv.)  =  อย่างสงบสุข

invite (v.)  =  เชิญชวน

arrive (v.)  =  มาถึง

barely (adv.)  =  แทบจะไม่

dung (n.)  =  มูลสัตว์

Credit://https://shortstoriesshort.com/story/the-bees-and-the-beetles/

 

วันศุกร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2564

นิทานเรื่องแม่ไก่แดงตัวน้อย (The Little Red Hen)

The Little Red Hen 

นิทานเรื่อง แม่ไก่แดงตัวน้อย

Once upon the time, there was a little red hen who lived on a farm.  She was friends with a lazy dog, a sleepy cat, a noisy yellow duck. One day a little red hen found some seeds on the ground. A little red hen had an idea. She would plant the seeds. 

นิทานเรื่อง แม่ไก่แดงตัวน้อย

The lettle red hen asked her friends, "Who will help me plant the seeds ?"  

"Not I," barked the lazy dog.

"Not I," purred the sleepy cat. 

"Not I," quacked the noisy yellow duck.

"Then I will," said the little red hen.So the little red hen planted the seeds all by herself.

นิทานเรื่อง แม่ไก่แดงตัวน้อย
When the seeds had grown, the little red hen asked her friends, "Who will help me cut the wheat ?"

"Not I," barked the lazy dog. 

"Not I," purred the sleepy cat. 

"Not I," quacked the noisy yellow duck.

"Then I will," said the little red hen. So the little red hen cut the wheat all by herself.

นิทานเรื่อง แม่ไก่แดงตัวน้อย

When all the wheat was cut, the little red hen asked her friends, "Who will help me take the wheat to the mill to be ground into flour?"

"Not I," barked the lazy dog." 

"Not I," purred the sleepy cat. "

"Not I," quacked the noisy yellow duck."

"Then I will," said the little red hen. So the little red hen brought the wheat  to the mill all by herself, ground the wheat into flour and carried the heavy sack of flour back to the farm.

นิทานเรื่อง แม่ไก่แดงตัวน้อย

The tired little red hen asked her friends, "Who will help me bake  the bread?"

"Not I," barked the lazy dog. 

"Not I," purred the sleepy cat. 

"Not I," quacked the noisy yellow duck.

"Then I will," said the little red hen. So the little red hen baked the bread all by herself.

นิทานเรื่อง แม่ไก่แดงตัวน้อย

When the bread was finished, the tired little red hen asked her friends, "Who will help me eat the bread?"

"I will," barked the lazy dog.

"I will," purred the sleepy cat.

"I will," quacked the noisy yellow duck.

"No!" said the little red hen.  "I will." And the little red hen ate the bread  all by herself.

                         “A friend in need is a friend in deed.”

นิทานเรื่อง แม่ไก่แดงตัวน้อย

The Little Red Hen (แม่ไก่แดงตัวน้อย) 

Once upon the time, there was a little red hen who lived on a farm.  She was friends with a lazy dog, a sleepy cat, a noisy yellow duck. One day a little red hen found some seeds on the ground. A little red hen had an idea. She would plant the seeds.

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีแม่ไก่แดงตัวน้อยตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในฟาร์ม มันเป็นเพื่อนกับเจ้าสุนัขจอมขี้เกียจ  เจ้าแมวขี้เซา และ เจ้าเป็ดเหลืองจอมโวยวาย  วันหนึ่งแม่ไก่แดงตัวน้อยไปพบกับเมล็ดพันธุ์จำนวนหนึ่งตกกระจายอยู่บนพื้น มันจึงเกิดความคิดขึ้นมาว่าจะนำเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นไปปลูก

The lettle red hen asked her friends, "Who will help me plant the seeds?"  

"Not I," barked the lazy dog.

"Not I," purred the sleepy cat. 

"Not I," quacked the noisy yellow duck.

"Then I will," said the little red hen. So the little red hen planted the seeds all by herself.

แม่ไก่แดงตัวน้อยถามเพื่อนๆ ของมันว่า "ใครจะช่วยฉันปลูกเมล็ดพันธุ์เหล่านี้บ้าง?"

"ฉันไม่" สุนัขเกียจคร้านตอบ

"ฉันไม่" แมวขี้เซาตอบ

"ฉันไม่" เป็ดหลืองจอมโวยวายตอบ

"ฉันจะทำ" แม่ไก่แดงตัวน้อยพูดขึ้น ดังนั้น มันจึงลงมือปลูกเมล็ดพันธฺุ์ด้วยตัวเอง

When the seeds had grown, the little red hen asked her friends, "Who will help me cut the wheat ?"

"Not I," barked the lazy dog. 

"Not I," purred the sleepy cat. 

"Not I," quacked the noisy yellow duck.

"Then I will," said the little red hen. So the little red hen cut the wheat all by herself.

เมื่อเมล็ดพันธุ์ที่หว่านปลูกเติบโตขึ้น แม่ไก่แดงตัวน้อยถามเพื่อนๆ ของมันว่า "ใครจะช่วยฉันเกี่ยวข้าวสาลีทั้งหมดบ้าง?"

"ฉันไม่" สุนัขเกียจคร้านตอบ

"ฉันไม่" แมวขี้เซาตอบ

"ฉันไม่" เป็ดหลืองจอมโวยวายตอบ

"ฉันจะทำ" แม่ไก่แดงตัวน้อยพูดขึ้น ดังนั้น มันจึงเก็บเกี่ยวข้าวสาลีทั้งหมดด้วยตัวเอง

When all the wheat was cut, the little red hen asked her friends, "Who will help me take the wheat to the mill to be ground into flour?"

"Not I," barked the lazy dog." 

"Not I," purred the sleepy cat. "

"Not I," quacked the noisy yellow duck."

"Then I will," said the little red hen. So the little red hen brought the wheat  to the mill all by herself, ground the wheat into flour and carried the heavy sack of flour back to the farm.

เมื่อเกี่ยวข้าวทั้งหมดแล้ว แม่ไก่แดงตัวน้อยเอ๋ยถามเพื่อนๆ ของมันว่า "ใครจะช่วยฉันนำข้าวสาลีเหล่านี้ไปโม่เป็นแป้งบ้าง?"

"ฉันไม่" สุนัขเกียจคร้านตอบ

"ฉันไม่" แมวขี้เซาตอบ

"ฉันไม่" เป็ดหลืองจอมโวยวายตอบ

"ฉันจะทำ" แม่ไก่แดงตัวน้อยพูดขึ้น ดังนั้น มันจึงนำข้าวสาลีไปโม่บดเป็นแป้งด้วยตัวเอง และแบกถุงแป้งหนักๆ กลับไปยังฟาร์ม

The tired little red hen asked her friends, "Who will help me bake  the bread?"

"Not I," barked the lazy dog. 

"Not I," purred the sleepy cat. 

"Not I," quacked the noisy yellow duck.

"Then I will," said the little red hen. So the little red hen baked the bread all by herself.

แม่ไก่แดงตัวน้อยที่เหน็ดเหนื่อยถามเพื่อนๆ ของมันว่า "ใครจะช่วยฉันอบขนมปังบ้าง?"

"ฉันไม่" สุนัขเกียจคร้านตอบ

"ฉันไม่" แมวขี้เซาตอบ

"ฉันไม่" เป็ดหลืองจอมโวยวายตอบ

"ฉันจะทำ" แม่ไก่แดงตัวน้อยพูดขึ้น ดังนั้น มันจึงอบขนมปังทั้งหมดด้วยตัวเอง

When the bread was finished, the tired little red hen asked her friends, "Who will help me eat the bread?"

"I will," barked the lazy dog.

"I will," purred the sleepy cat.

"I will," quacked the noisy yellow duck.

"No!" said the little red hen.  "I will." And the little red hen ate the bread  all by herself.

เมื่อขนมปังสุก แม่ไก่แดงตัวน้อยที่แสนเหน็ดเหนื่อยถามเพื่อนๆ ของมันว่า "ใครจะช่วยฉันกินขนมปังบ้าง?"

"ฉันช่วย" สุนัขเกียจคร้านตอบ

"ฉันช่วย" แมวขี้เซาตอบ

"ฉันช่วย" เป็ดหลืองจอมโวยวายตอบ

"ไม่ได้!" แม่ไก่แดงตัวน้อยพูดขึ้น "ฉันจะกินมันเอง" แล้วแม่ไก่แดงตัวน้อยก็กินขนมปังทั้งหมดเพียงผู้เดียว

นิทานเรื่องนี้สอนให้รุ้ว่า

“A friend in need is a friend in deed.”

"เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายหายาก"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)

seed(n.)  =  เมล็ดพันธุ์

wheat(n.)  =  ข้าวสาลี

mill(v.)  =  บด, โม่ 

deed(n.)  =  การกระทำ 

noisy(adj.)  =  เสียงดัง, อึกทึก


Credit: https://www.enchantedlearning.com/stories/fairytale/littleredhen/story/




วันอาทิตย์ที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2564

นิทานพื้นบ้านญี่ปุ่นเรื่อง กระต่ายบนดวงจันทร์ (The Rabbit on the Moon)

The Rabbit on the Moon

นิทานพื้นบ้านเรื่อง กระต่ายบนดวงจันทร์
One night, the Man on the Moon came down to earth disguised as a beggar. He chanced upon a Fox, a Monkey, and a Rabbit (usagi) and asked for some food. 
นิทานพื้นบ้านเรื่อง กระต่ายบนดวงจันทร์
The Fox brought him fish from a stream, and the Monkey brought fruit from the trees, but the Rabbit could only offer grass. 
นิทานพื้นบ้านเรื่อง กระต่ายบนดวงจันทร์
So he told the beggar to build a fire, and when it was built, threw himself onto the flames to offer himself to the Man. 
นิทานพื้นบ้านเรื่อง กระต่ายบนดวงจันทร์
Amazed by the Rabbit's generosity, the beggar transformed back into the Man on the Moon and pulled the Rabbit from the fire. To honor the Rabbit's kindness, the Man on the Moon carried the Rabbit back to the moon to live with him.
 
นิทานพื้นบ้านเรื่อง กระต่ายบนดวงจันทร์
Now, if you look at the full moon, you can see the outline of the Rabbit pounding mochi on the moon.
นิทานพื้นบ้านเรื่อง กระต่ายบนดวงจันทร์

The Rabbit on the Moon (กระต่ายบนดวงจันทร์)

One night, the Man on the Moon came down to earth disguised as a beggar. 

ในค่ำคืนหนึ่ง ชายจากดวงจันทร์ได้ลงมายังโลกโดยปลอมตััวเป็นขอทาน

He chanced upon a Fox, a Monkey, and a Rabbit and asked for some food. 

เขาได้พบกับสุนัขจิ้งจอก ลิง และกระต่าย จึงขออาหารจากสัตว์ทั้งสาม

The Fox brought him fish from a stream, and the Monkey brought fruit from the trees, but the Rabbit could only offer grass.

สุนัขจิ้งจอกนำปลาจากลำธารมาให้เขา ส่วนลิงก็เก็บผลไม้ต่างๆ จากต้นมาให้แก่ขอทาน แต่กระต่ายสามารถให้ได้เพียงแค่หญ้าเท่านั้น 

So he told the beggar to build a fire, and when it was built, threw himself onto the flames to offer himself to the Man. 

เจ้ากระต่ายจึงบอกขอทานให้ก่อไฟ และเมื่อกองไฟก่อติดแล้ว  มักระโจนตัวเองเข้าไปในกองไฟเพื่อที่ขอทานจะได้กินมัน 

Amazed by the Rabbit's generosity, the beggar transformed back into the Man on the Moon and pulled the Rabbit from the fire. 

ขอทานผู้นี้ตกตะลึงกับความเอื้ออาทรของกระต่าย จึงแปลงกายตัวเองกลับเป็นชายจากดวงจันทร์และดึงตังกระต่ายออกจากกองไฟ

To honor the Rabbit's kindness, the Man on the Moon carried the Rabbit back to the moon to live with him. 

เพื่อแสดงความนับถือต่อความมีน้ำใจของกระต่าย ชายจากดวงจันทร์จึงอุ้มกระต่ายกลับไปอาศัยบนดวงจันทร์กับเขา

Now, if you look at the full moon, you can see the outline of the Rabbit pounding mochi on the moon.

ตอนนี้ ถ้าคุณมองไปยังพระจันทร์เต็มดวง คุณก็จะสามารถเห็นภาพกระต่ายกำลังตำโมจิอยู่บนดวงจันทร์

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)
generosity (n.)  =  ความเอื้ออาทร
amazed (adj.)  = ปนะหลาดใจ, ตกตะลึง
disguise (v.) = ปลอมตัว
transform (v.)  = แปลงตัว, เปลี่ยนร่าง
honor (v.)  = ให้เกียรติ, นับถือ
kindness (n.) = ความเอื้อเฟื้อ, ความมีน้ำใจ
outline (n.)  = ภาพร่าง


Credit: https://www.bokksu.com/blogs/news/japanese-folktale-rabbit-on-the-moon