ads

วันพุธที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564

นิทานอีสปเรื่อง ลากับคนซื้อลา (The Donkey and His Purchaser)

The Donkey and His Purchaser 

นิทานอีสปเรื่อง ลากับคนซื้อลา

The man wanted to purchase a donkey. He agreed with its owner that he should try out the animal before he bought him. He took the donkey home and put him in the straw-yard with his other donkeys. The donkey then left all the others and joined the one that was the laziest and the greatest eater  of them all. 

Seeing this, the man put a halter on him and led him back to his owner. When the owner asked how he could have tested the animal so quickly, the man answered, "I do not need a trial. I know that he will be just the same as the one he chose for his companion. "

  "A man is known by the company he keeps"

นิทานอีสปเรื่อง ลากับคนซื้อลา

The Donkey and His Purchaser (ลากับคนซื้อลา)  

The man wanted to purchase a donkey. He agreed with its owner that he should try out the animal before he bought him. He took the donkey home and put him in the straw-yard with his other donkeys. 

มีชายคนหนึ่งต้องการหาซื้อลาสักตัว เขาได้ตกลงกับเจ้าของลาว่า ต้องการทดสอบลาตัวนี้ก่อนที่จะตัดสินใจซื้อ เขาจึงนำลากลับไปที่บ้านของตัวเอง แล้วปล่อยมันไว้ในคอกฟางกับลาตัวอื่นๆ ของเขา

The donkey then left all the others and joined the one that was the laziest and the greatest eater of them all. Seeing this, the man put a halter on him and led him back to his owner. 

เจ้าลาตัวใหม่แยกตัวออกจากฝูงลาตัวอื่น และไปคบหากับลาตัวที่ขี้เกียจ และ ตะกระที่สุดในคอก เมื่อเห็นดังนั้น คนซื้อลาจึงหยิบเชือกคล้องคอลาตัวใหม่แล้วจูงมันไปคืนกลับให้แก่เจ้าของ 

When the owner asked how he could have tested the animal so quickly, the man answered, "I do not need a trial. I know that he will be just the same as the one he chose for his companion. "

เจ้าของลาถามเขาว่าเหตุใดจึงใช้เวลาทดสอบลาตัวนี้เร็วนัก คนซื้อลาตอบกลับไปว่า ฉันไม่จำเป็นต้องทดสอบอะไรมันอีกแล้ว เพราะฉันรู้แล้วว่าเจ้าลาตัวนี้มันก็คงมีนิสัยไม่ต่างจากลาตัวที่มันเลือกคบนั่นแหล่ะ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า 

"A man is know by the company he keeps"     

"นิสัยใครเป็นอย่างไรรู้ได้จากคนที่เขาคบค้าสมาคมด้วย"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)

purchase (v.)  =  ซื้อ

agree (v.)  =  ตกลง

great (ADJ)  =  ดีมาก, ยอดเยี่ยม

halter (n.)  =  เชือกผูกคอสัตว์, บ่วงแขวนคอ

companion (n.)  =  เพื่อน, มิตรสหาย

trial (v.)  =  ทดลอง

company (n.)  =  วงสมาคม


Crdit:// tonamorn. com/english/story

วันพฤหัสบดีที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2564

นิทานอีสปเรื่อง นกฮูกกับนกไนท์ติงเกล (The Owl and The Nightingale)

The Owl and The Nightingale

นิทานเรื่อง นกฮูกกับนกไนท์ติงเกล

Once, there was an Owl who lived in an old,  broken-down temple

The temple had a large library. It was full of books about history, literature and religion. The Owl studied these books all day. As time passed, he grew very proud of his knowledge. Now, he believed that he was the most intelligent of all creatures. 

Thus, the Owl read the library's books every day, and then pretended to be lost in deep, wise thoughts. One such day, the Owl was sitting on a tree, outside the temple, with his eyes half closed. Suddenly, a Nightingale came and sat on the same tree. Soon, she began singing in her sweet voice. 

นิทานเรื่อง นกฮูกกับนกไนท์ติงเกล

At once, the Owl opened his eyes and said to the Nightingale, "O proud Nightingale, stop your song! Do you not see that I am thinking of wise things? Your silly song is disturbing me! "

To this, the Nightingale replied, "Foolish Owl! You think that you will become learned just by reading some books and pretending to be wise? Only the intelligent know how sweet my songs are. Only, they can truly admire my voice"

                  "Learn from books and from everything else around you."
นิทานเรื่อง นกฮูกกับนกไนท์ติงเกล
The Owl and The Nightingale (นกฮูกกับนกไนท์ติงเกล)

Once, there was an Owl who lived in an old,  broken-down temple

The temple had a large library. It was full of books about history, literature and religion. The Owl studied these books all day. As time passed, he grew very proud of his knowledge. Now, he believed that he was the most intelligent of all creatures.
กาลครั้งหนึ่ง มีนกฮูกตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในวัดเก่าปรักหักพังแห่งหนึ่ง ที่วัดแห่งนี้มีห้องสมุดขนาดใหญ่ ซึ่งเต็มไปด้วยหนังสือทางประวัติศาสตร์ วรรณคดี และศาสนามากมาย  นกฮูกจะศึกษาเล่าเรียนจากตำราเหล่านี้ตลอดทั้งวัน เวลาผ่านไปมันรู้สึกภูมิใจกับความรู้ที่มันมี และตอนนี้เจ้านกฮูกก็เชื่อว่า มันเป็นสัตว์ที่ฉลาดที่สุดในบรรดาสัตว์ทั้งปวง

Thus, the Owl read the library's books every day, and then pretended to be lost in deep, wise thoughts. One such day, the Owl was sitting on a tree, outside the temple, with his eyes half closed. Suddenly, a Nightingale came and sat on the same tree. Soon, she began singing in her sweet voice.
ดังนั้น เจ้านกฮูกจึงอ่านหนังสือในห้องสมุดทุกวัน และคิดไปว่าตัวเองมีความคิดที่รู้แจ้ง วันหนึ่งขณะที่นกฮูกกำลังเกาะบนต้นไม้นอกวัด ขณะที่หลับตาลงได้เพียงครึ่งหนึ่ง ทันใดนั้น มีนกไนท์ติงเกลตัวหนึ่งบินมาเกาะต้นไม้ต้นเดียวกัน ไม่นานนกไนท์ติงเกลก็เริ่มร้องเพลงด้วยน้ำเสียงที่แสนหวานของฉัน

At once, the Owl opened his eyes and said to the Nightingale, "O proud Nightingale, stop your song! Do you not see that I am thinking of wise things? Your silly song is disturbing me! "
ณตอนนี้ นกฮูกจึงลืมตาทั้งสองของมันและเอ๋ยกับนกไนท์ติงเกลว่า "เจ้าไนท์ติงเกลผู้อวดดี หยุดร้องเพลงลงซ่ะ เจ้าไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังใช้สติปัญญากับสิ่งต่าง ๆ อยู่? เสียงเพลงงี่เง่าของเจ้ากำลังรบกวนข้า!"

To this, the Nightingale replied, "Foolish Owl! You think that you will become learned just by reading some books and pretending to be wise? Only the intelligent know how sweet my songs are. Only, they can truly admire my voice"
ถึงตอนนี้ นกไนท์ติงเกลจึงตอบกลับไปว่า "โอ้นกฮูกผู้โง่เขลา! เจ้าคิดว่าตัวเองเรียนรู้เพียงแค่จากการอ่านหนังสือจำนวนมาก แล้วตัวเจ้าจะฉลาดปราดเปรื่องอย่างนั้นหรือ? มีแค่ปัญญาชนเท่านั้นที่จะรู้ว่าเสียงเพลงของฉันไพเราะหวานซึ้งแค่ไหน แค่คนเหล่านั้นจริง ๆ ที่สามารถชื่นชนในเสียงของฉัน"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
 "Learn from books and from everything else around you."
"เรียนรู้จากตำราและสิ่งต่าง ๆ รอบตัวคุณ"

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)
literature (n.)  =  วรรณคดี
religion (n.)  =  ศาสนา
intelligent (n.)  =   ฉลาด
pretend(v.)  =  แกล้งทำว่าเป็นจริง
wise (ADJ)  =  เฉลียวฉลาด, รู้แจ้ง
reply (v.)  =  ตอบกลับ
admire (v.)  =  นับถือ, ยกย่อง, สรรเสริญ



Credit: https://shortstoriesshort. com/story/the-owl-and-the-nightingale/

วันพุธที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2563

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)

Little Red Riding Hood
นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
There was once a sweet little maid who lived with her father and mother in a pretty little cottage at the edge of the village. At the further end of the wood was another pretty cottage and in it lived her grandmother.


Everybody loved this little girl, her grandmother perhaps loved her most of all and gave her a great many pretty things. Once she gave her a red cloak with a hood which she always wore, so people called her Little Red Riding Hood.

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
One morning Little Red Riding Hood’s mother said, “Put on your things and go to see your grandmother. She has been ill; take along this basket for her. I have put in it eggs, butter and cake, and other dainties.”
It was a bright and sunny morning. Red Riding Hood was so happy that at first she wanted to dance through the wood. All around her grew pretty wild flowers which she loved so well and she stopped to pick a bunch for her grandmother.

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
Little Red Riding Hood wandered from her path and was stooping to pick a flower when from behind her a gruff voice said, “Good morning, Little Red Riding Hood.” Little Red Riding Hood turned around and saw a great big wolf, but Little Red Riding Hood did not know what a wicked beast the wolf was, so she was not afraid.
“What have you in that basket, Little Red Riding Hood?”
“Eggs and butter and cake, Mr. Wolf.”
“Where are you going with them, Little Red Riding Hood?”
“I am going to my grandmother, who is ill, Mr. Wolf.”
“Where does your grandmother live, Little Red Riding Hood?”
“Along that path, past the wild rose bushes, then through the gate at the end of the wood, Mr. Wolf.”
Then Mr. Wolf again said “Good morning” and set off, and Little Red Riding Hood again went in search of wild flowers.

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
At last he reached the porch covered with flowers and knocked at the door of the cottage.
“Who is there?” called the grandmother.
“Little Red Riding Hood,” said the wicked wolf.
“Press the latch, open the door, and walk in,” said the grandmother.

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
The wolf pressed the latch, and walked in where the grandmother lay in bed. He made one jump at her, but she jumped out of bed into a closet. Then the wolf put on the cap which she had dropped and crept under the bedclothes.

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
In a short while Little Red Riding Hood knocked at the door, and walked in, saying, “Good morning, Grandmother, I have brought you eggs, butter and cake, and here is a bunch of flowers I gathered in the wood.” As she came nearer the bed she said, “What big ears you have, Grandmother.”

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
“All the better to hear you with, my dear.”
“What big eyes you have, Grandmother.”
“All the better to see you with, my dear.”
“But, Grandmother, what a big nose you have.”
“All the better to smell with, my dear.”
“But, Grandmother, what a big mouth you have.”
“All the better to eat you up with, my dear,” he said as he sprang at Little Red Riding Hood.

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
Just at that moment Little Red Riding Hood’s father was passing the cottage and heard her scream. He rushed in and with his axe chopped off Mr. Wolf’s head.

นิทานนานาชาติเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง (Little Red Riding Hood)
Everybody was happy that Little Red Riding Hood had escaped the wolf. Then Little Red Riding Hood’s father carried her home and they lived happily ever after.
Little Red Riding Hood (หนูน้อยหมวกแดง)
There was once a sweet little maid who lived with her father and mother in a pretty little cottage at the edge of the village. At the further end of the wood was another pretty cottage and in it lived her grandmother.
ครั้งหนึ่งมีสาวน้อยน่ารักคนหนึ่งอาศัยอยู่กับพ่อแม่ในกระท่อมเล็กๆ ริมหมู่บ้าน ถัดออกไปจากป่านี้มีกระท่อมน่ารักหลังหนึ่งซึ่งคุณยายของสาวน้อยอาศัยอยู่
Everybody loved this little girl, her grandmother perhaps loved her most of all and gave her a great many pretty things. Once she gave her a red cloak with a hood which she always wore, so people called her Little Red Riding Hood.
ทุกคนรักหนูน้อยคนนี้ คุณยายรักเธอเป็นที่สุดและมักจะมอบสิ่งของสุดพิเศษให้กับเธอมากมาย  ครั้งหนึ่งคุณยายมอบเสื้อคลุมมีหมวกสีแดงให้และหนูน้อยมักจะสวมใส่มันเสมอ ทุกคนจึงเรียกขานเธอว่าหนูน้อยหมวกแดง
One morning Little Red Riding Hood’s mother said, “Put on your things and go to see your grandmother. She has been ill; take along this basket for her. I have put in it eggs, butter and cake, and other dainties.”
เช้าวันหนึ่ง แม่ของหนูน้อยหมวกแดงบอกกับลูกสาวว่า "แต่งตัวแล้วไปหาคุณยายน่ะลูก ท่านป่วยอยู่ แล้วลูกก็นำตะกร้าใบนี้ไปมอบให้แก่คุณยาย แม่ใส่ไข่ เนยและขนมเค้กรวมถึงของอร่อยๆ ไว้อีกหลายอย่าง "
It was a bright and sunny morning. Red Riding Hood was so happy that at first she wanted to dance through the wood. All around her grew pretty wild flowers which she loved so well and she stopped to pick a bunch for her grandmother.
เช้าวันอันแสนอบอุ่นและสดใส หนูน้อยหมวกแดงมีความสุขมาก สิ่งแรกที่เธอต้องการคือเต้นไปตลอดแนวป่าที่เดินผ่าน  หนูน้อยรักความสวยงามของดอกไม้ที่เบ่งบานรอบตัว  เธอหยุดเก็บดอกไม้ช่อหนึ่งไปฝากคุณยายของเธอ
Little Red Riding Hood wandered from her path and was stooping to pick a flower when from behind her a gruff voice said, “Good morning, Little Red Riding Hood.” Little Red Riding Hood turned around and saw a great big wolf, but Little Red Riding Hood did not know what a wicked beast the wolf was, so she was not afraid.
หนูน้อยหมวกแดงต้องประหลาดใจเพราะได้ยินเสียงจากทางด้านหลังขณะกำลังหยุดเก็บดอกไม้ "สวัสดียามเช้าจ้า หนูน้อยหมวกแดง"  สาวน้อยหันหลังกลับไปตามเสียงก็ต้องพบกับหมาป่าตัวใหญ่ โดยเธอไม่รู้เลยว่าหมาป่าเป็นสัตว์ที่ดุร้าย ดังนั้นเธอจึงไม่ได้ตกใจกลัวใดๆ
“What have you in that basket, Little Red Riding Hood?”
"มีอะไรอยู่ในตะกร้าใบนั้นงั้นหรือ หนูน้อยหมวกแดง"
“Eggs and butter and cake, Mr. Wolf.”
"มีไข่ เนย และเค้กคะ คุณหมาป่า"
“Where are you going with them, Little Red Riding Hood?”
"แล้วหนูกำลังจะเอามันไปไหนหรือ"
“I am going to my grandmother, who is ill, Mr. Wolf.”
"หนูกำลังจะไปหาคุณยายคะคุณหมาป่า ท่านกำลังป่วย"
“Where does your grandmother live, Little Red Riding Hood?”
"ยายของเจ้าอยู่ที่ใดหรือ หนูน้อยหมวกแดง"
“Along that path, past the wild rose bushes, then through the gate at the end of the wood, Mr. Wolf.”
"ไปตามทางนั้น จะผ่านทุ่งดอกกุหลาบ ทะลุเข้าท้ายป่าคะคุณหมาป่า"
Then Mr. Wolf again said “Good morning” and set off, and Little Red Riding Hood again went in search of wild flowers.
จากนั้นหมาป่าเอ่ย "อรุณสวัสดิ์" อีกครั้งและออกเดินทาง ส่วนหนูน้อยหมวกแดงก็หาดอกไม้ในป่าอีกครั้ง
At last he reached the porch covered with flowers and knocked at the door of the cottage.
ในที่สุด เจ้าหมาป่าก็ถึงลานระเบียงที่ปกคลุมด้วยดอกไม้ พร้อมเคาะประตูกระท่อม
“Who is there?” called the grandmother.
"นั่นใครหรือ" คุณยายร้องถาม
“Little Red Riding Hood,” said the wicked wolf.
"หนูน้อยหมวกแดงค่ะ" หมาป่าเอ๋ย
“Press the latch, open the door, and walk in,” said the grandmother.
"กดสลักประตู แล้วเปิดเข้ามาได้เลยลูก" คุณยายตอบ"
The wolf pressed the latch, and walked in where the grandmother lay in bed. He made one jump at her, but she jumped out of bed into a closet. Then the wolf put on the cap which she had dropped and crept under the bedclothes.
หมาป่ากดสลักประตูและเดินตรงไปยังเตียงที่คุณยายนอนอยู่ และกระโจนเข้าใส่ แต่คุณยายกระโดดออกจากเตียงเข้าไปหลบยังอีกห้องหนึ่ง เจ้าหมาป่าหยิบหมวกที่คุณยายทำหล่นไว้มาสวมและคลานเข้าไปอยู่ใต้ผ้าคลุมเตียง
In a short while Little Red Riding Hood knocked at the door, and walked in, saying, “Good morning, Grandmother, I have brought you eggs, butter and cake, and here is a bunch of flowers I gathered in the wood.” As she came nearer the bed she said, “What big ears you have, Grandmother.”
จากนั้นไม่นานหนูน้อยหมวกแดงก็เคาะประตูและเดินเข้ามาในบ้าน พร้อมกล่าวทักทาย "อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณยาย หนูเอาไข่ เนย แล้วก็ขนมเค้กมาให้คุณยาย และก็นี่ค่ะ ช่อดอกไม้ที่หนูเก็บมาจากป่า"  เมื่อเธอเข้ามาใกล้เตียง หนูน้อยหมวกแดงก็เอ๋ยถามขึ้นว่า "ทำไมคุณยายหูใหญ่จังค่ะ"
“All the better to hear you with, my dear.”
"ก็เพื่อจะได้ยินเสียงของหลานชัดๆ ไงหล่ะหลานรัก"
“What big eyes you have, Grandmother.”
"ทำไมตาคุณยายโตจังค่ะ"
“All the better to see you with, my dear.”
"ก็เพื่อจะได้มองเห็นหลานถนัดๆ ไงหล่ะลูก"
“But, Grandmother, what a big nose you have.”
"แต่ ทำไมคุณยายจมูกโตจังคะ"
“All the better to smell with, my dear.”
"ก็เพื่อจะได้ดมกลิ่นหลานได้ดีไง"
“But, Grandmother, what a big mouth you have.”
"แต่ว่า ทำไมคุณยายปากใหญ่จังคะ"
“All the better to eat you up with, my dear,” he said as he sprang at Little Red Riding Hood.
"ก็เพื่อจะได้กินเจ้าเต็มปากเต็มคำยังไงหล่ะที่รัก"  หมาป่าตอบพร้อมกระโจนเข้าใส่หนูน้อยหมวกแดง"
Just at that moment Little Red Riding Hood’s father was passing the cottage and heard her scream. He rushed in and with his axe chopped off Mr. Wolf’s head.
ในขณะนั้น พ่อของหนูน้อยหมวกแดงซึ่งกำลังผ่านมายังกระท่อมได้ยินเสียงร้องของลูก เขาจึงรีบเข้าไปด้านในและใช้ขวานฟันเข้าไปที่หัวของหมาป่า
Everybody was happy that Little Red Riding Hood had escaped the wolf. Then Little Red Riding Hood’s father carried her home and they lived happily ever after.
ทุกคนดีใจที่หนูน้อยหมวกแดงหนีรอดจากหมาป่าได้ ต่อมาพ่อของหนูน้อยหมวกแดงได้พาเธอกลับบ้านและอยู่กันอย่างมีความสุขเรื่อยมา
คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)
edge(n.) = ริม,ขอบ                                
cloak(n.)  =  เสื้อคลุม
put on (PHRV.)  =  ใส่
take along(PHRV.)  =  นำไปด้วย
dainty (adj. )  =  งดงาม, รสชาดดี
gruff(adj.)  =  (เสียง)แหบ
turn around  =  หันหลังกลับ
wicked(adj.)  =  ชั่วร้าย
porch(n.)  =  เฉลียง, ลาน, ระเบียง
latch(n.)  =  สลักประตู,  กลอน
bedclothes(n.)  =  ผ้าปูที่นอน,  ผ้าคลุมเตียง
chop(v.)  =  ฟัน,  สับ
afraid(adj.)  =  กลัว

วันจันทร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)

The Tar Baby
Brer Rabbit and Brer Fox — Weasyl
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
One day Rabbit said to himself, “It’s too dry here. I need some water. I can drink dew in the mornings, but that isn’t enough.” So Brother Rabbit went to Brother Fox. He said, 
“Brother Fox, we all need water. Let’s dig a well.
”So Fox went and called all the other animals together. “Come. Let’s dig a well for our water,” he said. He got Brother Bear, Brother Possum, and Brother Coon. 

When the animals had decided where to dig the well, they start to dig, and they asked Brother Rabbit to help them. "Don't forget, boy. Don't forget," the boy repeat.
Song of the South (1946)
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
“I’m sick,” said lazy Brother Rabbit “Come on,” they said. “Help us dig this well. We all need water.” Rabbit said, “Oh, I don’t need water. I can drink dew in the morning.” So he didn’t help. But when the other animals finished digging, he wanted some of the water. Of course, the other animals didn’t let Rabbit take any water from the well, but he went at night and got a pan full of water.

The next day the angry animal saw Rabbit’s footprints by the well. “What can we do about Brother Rabbit?” they asked. “He thinks he is better than we are. He thinks he is the cleverest animal of all.” Bear said, “I’ll tell you. I’ll sit here by the well all night and catch him.” So Bear sat by the well, but he went to sleep. Again Rabbit came and quietly stole some water. 
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
“We must catch Brother Rabbit,” the animals said the next day. “How can we do it?” Each animal spoke more excitedly than the one before. Brother Bear was the angriest of all, and he spoke the most loudly. Then Brother Fox wanted to speak, and Brother Bear told the other animals to listen to him. 
“Brother Fox will know what to do,” he said. “I know how to catch him,” said Brother Fox. 
“Let’s make a tar baby and put it near the well. A tar baby is the best thing. That night Brother Rabbit went to the well to get some water. He saw the tar baby and thought it was Brother Bear. “I can’t get any water tonight,” he thought. “There ‘s Brother Bear waiting for me again.” He looked a second time and said, “No, that isn’t Bear. He’s too little to be Brother Bear.”
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
Rabbit went up to the tar baby and said, “Boo-oo-oo!” The tar baby didn’t move. The Rabbit put his face near the tar baby’s face and said again, “Boo!” The tar baby didn’t speak. Rabbit ran around and around the tar baby and put his hand near the tar baby’s face, but the tar baby stood still. “I think that’s only a piece of wood,” Rabbit said, “or perhaps it’s a sleeping man.”
Wings Over Scotland | Thoughts on a single-question referendum
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
Now he stood in front of the tar baby. “Hello, old man. What are you doing here?” he yelled. The tar baby didn’t answer. “Don’t you hear me?” asked Rabbit. “Speak, or I’ll hit you.” The tar baby said nothing, 
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
so Rabbit hit him. His hand stuck to the tar. “Let me go. You were pretending that you were sleeping. Let me go, or I’ll hit you with my other hand,” yelled Rabbit angrily. Of course, the tar baby said nothing, so Rabbit hit him with his other hand. It stuck, too. 
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
“Let me go, or I’ll kick you,” said Rabbit. The tar baby didn’t say anything, so Rabbit kicked him and his foot stuck in the tar. Poor Rabbit! He didn’t know when to stop. He kicked with his other foot, and it stuck, too. 
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
The other animals were hiding in the grass, and when they saw Brother Rabbit stuck in the tar baby, they all ran out. “We’ve caught you,” they said.
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
“We are more clever than you. We’ve caught you, old Rabbit!” “
Oh, I’m so sick,” said Rabbit. “What shall we do with him?” asked one. “Throw him into a fire,” said another.
“Please, please throw me into a fire,” said Rabbit. “I’m so cold.” 
Song of the South (1946)

“No, we can’t do that,” the other animals said. “He likes the fire.” One said, “Hang him,” but another said, “He’s too light to hang.” 
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
Finally they said to Brother Rabbit, “We’re going to throw you into the water with a stone around your neck.” “Oh, yes,” Rabbit said. “I love the water. Throw me in now. I want to visit my friend Brother Fish.” “We can’t do that,” the animals said. 
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)
“Let’s throw him into the brier patch.” “No, no,” cried Rabbit, “please don’t do that. The brier will tear my feet. They‘ll tear my skin. They’ll tear my eyes out.” 

So the other animals picked Rabbit up and threw him into the brier patch. As Rabbit ran away through the briers, he yelled, ”This is the nicest place I know of. This is my home. I was born in a brier patch.”
Song of the South (1946)
นิทานเรื่อง ตุ๊กตาน้ำมันดิน (The Tar Baby)

The Tar Baby (ตุ๊กตาน้ำมันดิน)
One day Rabbit said to himself, “It’s too dry here. I need some water. I can drink dew in the mornings, but that isn’t enough.” So Brother Rabbit went to Brother Fox. He said, 
“Brother Fox, we all need water. Let’s dig a well.
”So Fox went and called all the other animals together. “Come. Let’s dig a well for our water,” he said. He got Brother Bear, Brother Possum, and Brother Coon. 
วันหนึ่งกระต่ายพูดกับตัวเองว่า “ที่นี่แห้งแล้งเกินไป ฉันต้องการน้ำ ฉันดื่มน้ำค้างได้ในตอนเช้า แต่มันไม่เพียงพอ” ดังนั้น คุณพี่ กระต่ายจึงไปหา คุณพี่หมาป่า แล้วพูดว่า “พี่หมาป่า, พวกเราต้องการน้ำ มาช่วยกันขุดบ่อเถอะ”  
หมาป่าจึงไปเรียกสัตว์อื่น ๆ “มา! พวกเรามาขุดบ่อ เพื่อน้ำสำหรับพวกเราเถอะ” เขาได้เพื่อนมาร่วมงาน คือ คุณพี่หมี, คุณพี่พอสซัม, และ คุณพี่แรดคูน

When the animals had decided where to dig the well, they start to dig, and they asked Brother Rabbit to help them. "Don't forget, boy. Don't forget," the boy repeat. “I’m sick,” said lazy Brother Rabbit 
“Come on,” they said. “Help us dig this well. We all need water.” 
Rabbit said, “Oh, I don’t need water. I can drink dew in the morning.” So he didn’t help. 
But when the other animals finished digging, he wanted some of the water. Of course, the other animals didn’t let Rabbit take any water from the well, but he went at night and got a pan full of water.
เมื่อบรรดาเหล่าสัตว์ตกลงใจที่จะขุดบ่อ พวกมันก็เริ่มขุด และเรียกร้องให้คุณพี่กระต่ายมาช่วยพวกมัน “ฉันป่วย น่ะ!” คุณพี่กระต่ายจอมขี้เกียจบอก 
“มาน่า !” บรรดาสัตว์ร้องเรียก “ช่วยพวกเราขุดบ่อนี้ พวกเราทั้งหมดต้องการน้ำ” 
กระต่ายบอกว่า “ฉันไม่ต้องการน้ำ ฉันดื่มน้ำค้างตอนเช้าได้” และ มันก็ไม่ช่วยขุดบ่อ 
แต่ เมื่อสัตว์อื่น ๆ ช่วยกันขุดบ่อน้ำจนสำเร็จ เจ้ากระต่ายกลับต้องการน้ำด้วย แน่นอนว่า บรรดาสัตว์ทั้งหลาย ย่อมจะไม่ยอมให้ เจ้ากระต่ายใช้น้ำจากบ่อแห่งนี้ แต่กระต่ายก็มาตอนกลางคืน และเอาน้ำไปเต็มกะทะทีเดียว 

The next day the angry animal saw Rabbit’s footprints by the well. 
“What can we do about Brother Rabbit?” they asked. “He thinks he is better than we are. He thinks he is the cleverest animal of all.” Bear said, 
“I’ll tell you. I’ll sit here by the well all night and catch him.” So Bear sat by the well, but he went to sleep. Again Rabbit came and quietly stole some water.
วันต่อมา เหล่าสัตว์ ก็ต้องโกรธที่เห็นรอยเท้าของเจ้ากระต่ายที่ข้าง ๆ บ่อน้ำ 
“เราจะทำอย่างไรกับกระต่ายดี ?” ต่างถามกันเอง  หมีกล่าวว่า “กระต่ายคงคิดว่าเขาเก่งกว่าพวกเรา เขาคิดว่าเขาเป็นสัตว์ที่ฉลาดกว่าสัตว์ทั้งมวล” 
“ฉันจะบอกพวกเรา ว่าฉันจะนั่งข้าง ๆ บ่อน้ำนี้ทั้งคืน และ จับเขา” ดังนั้นหมีจึงนั่งข้างบ่อน้ำ แต่ เขาเผลอหลับไป  กระต่ายมาขโมยน้ำอย่างเงียบๆ ไปได้อีก

“We must catch Brother Rabbit,” the animals said the next day. “How can we do it?” Each animal spoke more excitedly than the one before. Brother Bear was the angriest of all, and he spoke the most loudly. Then Brother Fox wanted to speak, and Brother Bear told the other animals to listen to him. 
“พวกเราต้องจับกระต่ายให้ได้” บรรดาสัตว์พูดกันในวันต่อมา “เราจะทำได้อย่างไรกันดี?” สัตว์แต่ละตัวพูดด้วยความตื่นเต้นกว่าครั้งก่อน หมีเป็นผู้ที่โกรธที่สุด ต่อมาหมาป่าอยากพูดบ้าง หมีจึงบอกสัตว์อื่น ๆ ให้ฟัง 

“Brother Fox will know what to do,” he said. “I know how to catch him,” said Brother Fox. “Let’s make a tar baby and put it near the well. A tar baby is the best thing. 
That night Brother Rabbit went to the well to get some water. He saw the tar baby and thought it was Brother Bear. “I can’t get any water tonight,” he thought. “There ‘s Brother Bear waiting for me again.” 
He looked a second time and said, “No, that isn’t Bear. He’s too little to be Brother Bear.” 
คุณพี่หมาป่ากล่าวว่า “ฉันรู้ว่าจะทำอะไร!”  “ฉันรู้ว่าจะจับกระต่ายได้อย่างไร พวกเราช่วยกันทำ ตุ๊กตาน้ำมันดินสักตัวหนึ่ง แล้ววางมันไว้ข้างบ่อน้ำ มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด” 
คืนนั้น กระต่ายไปที่บ่อน้ำอีกเพื่อจะนำน้ำไปใช้ มันเห็นตุ๊กตาน้ำมันดินแต่คิดว่าเป็นหมีจึงคิดว่า “ฉันคงจะไม่ได้น้ำในคืนนี้" หมีคงกำลังนั่งรอฉันอยู่ตรงนั้นอีกเป็นแน่” 
กระต่ายจ้องมองอีกครั้งหนึ่ง แล้วพูดว่า “นั่นไม่ใช่คุณพี่หมี นั่นตัวเล็กเกินไปที่จะเป็นคุณพี่หมี” 

Rabbit went up to the tar baby and said, “Boo-oo-oo!” The tar baby didn’t move. The Rabbit put his face near the tar baby’s face and said again, “Boo!” The tar baby didn’t speak. Rabbit ran around and around the tar baby and put his hand near the tar baby’s face, but the tar baby stood still. “I think that’s only a piece of wood,” Rabbit said, “or perhaps it’s a sleeping man.” 
เจ้ากระต่ายเข้าไปหา ตุ๊กตาน้ำมันดิน แล้วทำเสียงหลอก “บู้!!!!!!!!!!” ตุ๊กตาน้ำมันดิน ไม่ขยับ เจ้ากระต่าย ยื่นหน้าเข้าไปที่ใบหน้าของ ตุ๊กตาน้ำมันดิน และทำเสียงหลอก “บู้!!!!!!!!!!” อีกรอบ ตุ๊กตาน้ำมันดิน ก็ไม่พูด กระต่ายจึงวิ่งวนไปรอบ ๆ แล้วยื่นมือไปใกล้ใบหน้าของตุ๊กตาน้ำมันดิน แต่ มันก็ยังยืนนิ่งเฉย “ฉันคิดว่านั่นเป็นเพียงเศษไม้ชิ้นหนึ่ง หรือ บางทีอาจจะเป็นชายที่กำลังหลับ” 

Now he stood in front of the tar baby. 
“Hello, old man. What are you doing here?” he yelled. The tar baby didn’t answer. 
“Don’t you hear me?” asked Rabbit. 
“Speak, or I’ll hit you.” The tar baby said nothing, so Rabbit hit him. His hand stuck to the tar. “Let me go. You were pretending that you were sleeping. 
Let me go, or I’ll hit you with my other hand,” yelled Rabbit angrily. 
Of course, the tar baby said nothing, so Rabbit hit him with his other hand. It stuck, too. 
ในตอนนี้กระต่ายมายืนอยู่หน้า ตุ๊กตาน้ำมันดิน และตะโกนทักทายว่า 
“สวัสดี, ตาแก่! กำลังทำอะไรอยู่ที่นี่?” ตุ๊กตาน้ำมันดิน ไม่ได้ตอบ 
จ้ากระต่ายพูดต่อไปว่า “ไม่ได้ยินที่ฉันพูด หรือไง? 
พูดซิ! ไม่งั้นฉันจะอัด แก” แต่ก็ไม่คำตอบใดๆ ทั้งสิ้น ดังนั้นเจ้ากระต่ายจึงตบตุ๊กตาน้ำมันดิน มือข้างที่ตบ ติดน้ำมัน “ปล่อยฉันนะ! แกแกล้งทำเป็นหลับหรือ? 
ปล่อยฉันนะ! ไม่งั้น ฉันจะอัด แกด้วยมืออีกข้างหนึ่งของฉัน” เจ้ากระต่าย ตะคอกด้วยความโกรธ และแน่นอนว่า ตุ๊กตาน้ำมันดิน ไม่พูดอะไรเหมือนเดิม กระต่ายจึงตบด้วยมืออีกข้างหนึ่ง ซึ่งก็ติดน้ำมันเช่นเดียวกัน 

“Let me go, or I’ll kick you,” said Rabbit. The tar baby didn’t say anything, so Rabbit kicked him and his foot stuck in the tar. Poor Rabbit! He didn’t know when to stop. He kicked with his other foot, and it stuck, too. 
“ปล่อยฉันนะ! ไม่งั้นฉันจะ เตะ แก” เจ้ากระต่ายเอ๋ย แต่ยังคงไม่มีการตอบกลับ กระต่ายจึงเตะตุ๊กตาน้ำมันดิน เท้าของเจ้ากระต่ายก็ติดกับตัวตุ๊กตาน้ำมันดินอีก กระต่ายผู้น่าสงสาร! มันไม่รู้ว่าเมื่อไรจึงจะหยุดได้ มันเตะด้วยเท้าอีกข้างหนึ่ง ซึ่งมีคำตอบอยู่แล้วว่าต้องติดตุ๊กตาน้ำมันดินอีก 

The other animals were hiding in the grass, and when they saw Brother Rabbit stuck in the tar baby, they all ran out. “We’ve caught you,” they said. “We are more clever than you. We’ve caught you, old Rabbit!” “Oh, I’m so sick,” said Rabbit. 
“What shall we do with him?” asked one. “Throw him into a fire,” said another. 
“Please, please throw me into a fire,” said Rabbit. “I’m so cold.” 
“No, we can’t do that,” the other animals said. “He likes the fire.” One said, “Hang him,” but another said, “He’s too light to hang.” 
บรรดาสัตว์ที่แอบอยู่ในหญ้า เมื่อเห็นว่า กระต่ายติดอยู่กับตุ๊กตาน้ำมันดิน ทั้งหมดจึงวิ่งปรากฏตัวออกมา “พวกเราจับแกได้แล้ว! พวกเราฉลาดกว่าแก พวกเราจับแกได้แล้ว เจ้ากระต่ายแก่!” กระต่ายร้องออกมาว่า“โอ้! ฉันป่วยมาก”  สัตว์ตัวหนึ่งถามว่า 
“พวกเราจะทำอะไรกับมันดีนะ?” อีกตัวตอบว่า “โยนมันเข้ากองไฟเลย!”  
กระต่ายจึงเรียกร้อง “ช่วยโยนฉันลงในกองไฟเถอะ ฉันหนาวเหลือเกิน” 
สัตว์ตัวอื่นแย้ง  “พวกเราทำอย่างนั้นไม่ได้ มันชอบไฟ”  สัตว์อีกตัวเสนอ “แขวนคอมัน!” อีกตัวก็ออกเสียงคัดค้าน “ตัวมันเบาเกินกว่าที่จะแขวนคอ”  

Finally they said to Brother Rabbit, “We’re going to throw you into the water with a stone around your neck.” “Oh, yes,” Rabbit said. “I love the water. Throw me in now. I want to visit my friend Brother Fish.” 
“We can’t do that,” the animals said. “Let’s throw him into the brier patch.” 
“No, no,” cried Rabbit, “please don’t do that. The brier will tear my feet. They‘ll tear my skin. They’ll tear my eyes out.” So the other animals picked Rabbit up and threw him into the brier patch. As Rabbit ran away through the briers, he yelled, ”This is the nicest place I know of. This is my home. I was born in a brier patch.”
ในที่สุด พวกมันพูดกับกระต่ายว่า “พวกเราจะโยนแกลงไปในน้ำพร้อมกับก้อนหินถ่วงที่คอของแก” เจ้า กระต่ายตอบว่า “โอ้! เยี่ยม! ฉันชอบน้ำ โยนฉันลงไปเดี๋ยวนี้เลย! ฉันจะลงไปเยี่ยมเพื่อนปลาของฉัน” 
“พวกเราทำอย่างนั้นไม่ได้ พวกเราโยนมันลงไปใน พงกุหลาบป่าดีกว่า” บรรดาสัตว์เสนอ 
“อย่า! อย่า! กรุณาอย่าทำอย่างนั้น ! หนามจะบาดเท้าของฉัน! มันจะฉีกหนังของฉัน! มันจะทิ่มตาของฉัน!” ดังนั้น บรรดาสัตว์จึงจับ เจ้ากระต่ายขึ้น และโยนมันลงไปใน พงกุหลาบป่า เมื่อ เจ้ากระต่ายวิ่งผ่านเข้าไปใน พงกุหลาบป่า มันตะโกนว่า “ที่นี่เป็นที่ดีที่สุดที่ฉันรู้จัก ที่นี่คือบ้านของฉัน ฉันเกิดที่นี่”

คำศัพท์น่ารู้ (Vocabulary)
well (n.)  =  บ่อน้ำ
footprints (n.)  =  รอยเท้า
clever (adj.)  =  เฉลียวฉลาด
excitedly (adv.)  =  อย่างตื่นเต้น
yell (v.)  =  ตะโกน
catch (v.)  =  จับ
wait (v.)  =  รอ
tear (v.)  =  ฉีก